SYENA Z BLISKA
Plac del Campo w Sienie, Duomo i Palio – wszystko wyjaśnione
Bliższe spojrzenie na plac w kształcie muszli, pasiastą gotycką katedrę oraz odbywający się dwa razy w roku wyścig konny bez siodeł, który wciąż pędzi przez serce Sieny.
Zobacz jednodniowe wycieczki po Toskanii na GetYourGuide ↗Plac zbudowany z dumy obywatelskiej, a nie kościół
Piazza del Campo to scena Syeny – opadający, muszlowy lub wachlarzowaty plac, który od XIII wieku, gdy miastem rządziła Rada Dziewięciu (Noveschi), pełni funkcję centrum obywatelskiego. Jego ceglana nawierzchnia podzielona jest na dziewięć klinowatych segmentów rozchodzących się od najniższego punktu przy Palazzo Pubblico – po jednym dla każdego członka rządzącej rady – co stanowi zamierzony element średniowiecznego urbanizmu, a nie dzieło przypadku. Powszechnie uznawany za jeden z najwspanialszych średniowiecznych placów Europy, otoczony jest ciepłymi, ceglanymi pałacami, pozbawionymi niemal jakichkolwiek współczesnych ingerencji – i to w dużej mierze dlatego wciąż tak wiernie oddaje ducha swojej epoki.
Torre del Mangia i Palazzo Pubblico
Wznosząca się z Palazzo Pubblico na dolnym krańcu placu Torre del Mangia to smukła, ceglana wieża zegarowa ukończona w XIV wieku, która przez długi czas należała do najwyższych świeckich wież we Włoszech. Zbudowano ją na wysokość dorównującą podobno wieży katedry w Sienie, co stanowiło celową deklarację, że władza świecka i religijna w mieście są sobie równe. Wewnątrz Palazzo Pubblico zwiedzający mogą zobaczyć Salę Pokoju z jej słynnym cyklem fresków o dobrym i złym rządzie – to rzadkie dzieło czysto świeckiej sztuki średniowiecznej, zamówione przez tę samą radę, którą honoruje dziewięć sekcji placu.
Czarno-białe pasy Duomo
Katedra w Sienie jest natychmiast rozpoznawalna dzięki pasom ciemnozielono-czarnego i białego marmuru, barwom zaczerpniętym z Balzany, czarno-białej tarczy herbowej, która jest symbolem miasta. Rozpoczęta w XIII wieku w stylu gotyku włoskiego, katedra pierwotnie miała być jeszcze większa — ambitna rozbudowa, tzw. Facciatone, została porzucona po tym, jak Czarna Śmierć w 1348 roku zdziesiątkowała ludność i finanse miasta, a jej niedokończony mur do dziś służy jako taras widokowy. Wewnątrz inkrustowana marmurowa posadzka, tworzona przez około dwa stulecia przez licznych artystów, uchodzi za jedną z najbardziej kunsztownych we Włoszech i zazwyczaj jest w pełni odsłaniana tylko przez część roku.
Palio — wyścig konny w Sienie
Dwa razy w lecie, 2 lipca i 16 sierpnia, Piazza del Campo zamienia się w ziemny tor wyścigowy dla Palio di Siena – wyścigu konnego bez siodła, który w jakiejś formie rozgrywany jest co najmniej od średniowiecza. W każdym wyścigu bierze udział dziesięć z siedemnastu contrade, czyli historycznych dzielnic miasta – na ciasnym torze wokół placu zmieścić się może tylko dziesięć, dlatego dokładny skład startowy rotuje. Sam wyścig trwa zaledwie nieco ponad minutę – trzy okrążenia placu – ale towarzysząca mu ceremonia, rywalizacja między dzielnicami i wielowiekowa tradycja czynią z Palio jedną z najbardziej wyrazistych żywych tradycji Włoch, a nie inscenizowanym spektaklem dla turystów.
Contrade — żywe dzielnice Sieny
Na długo przed dniem wyścigu i długo po nim Siena żyje w rytmie swoich siedemnastu contrade — historycznych dzielnic, z których każda ma własne zwierzę lub symbol (Orzeł, Żółw, Jeżozwierz, Wilczyca i inne), własny kościół, muzeum i niezwykle silną lokalną tożsamość. Mieszkańcy są zwykle chrzczeni do swojej contrady i pozostają jej wierni przez całe życie, a rywalizacje między niektórymi dzielnicami sięgają setek lat wstecz. Spacerując ulicami Sieny, poza sezonem Palio dostrzeżesz flagi contrade, malowane symbole i małe kapliczki — przypomnienie, że wyścig to tylko widoczny szczyt kultury sąsiedzkiej, która kształtuje codzienne życie miasta przez cały rok i nie ma sobie równych w całej Toskanii.